به کام ما این جور تلخ باید بمونه

 به یکی دوستی  توی پیامک نوشتم : چطوری میشه توی زندگی ، امید و انگیزه  به زندگی  پیدا کرد؟  اون دوست جواب داد: فهمیدی به منم بگو...این روزها هیچ انگیزه و  امیدی در زندگی من وجود نداره . انگار گرفتار یه دور تسلسل شدم که ول کن هم نیست . یه  باری رو انگار هر روز  تا آخر روز به دوش می کشم و روز بعد هم دوباره  همون بار رو به دوش می کشم. انگار چاله ای رو می کنم و  روز بعد دوباره ژر می کنم و روز بعد باز تکرار همین کار بی حاصل... نه امیدی و نه انگیزه ای ... هیچ چیز انگار وجود نداره جز اون چاله که هر روز باید کنده بشه و روز بعد پر بشه...

....

...به زیر لب پرسید یکی با حسرت
از ماها چی بعدها می خواد بمونه
جواب دادش یاور کی گفته دنیا
 به کام ما این جور تلخ باید بمونه
این شبای سرد چله بزرگه
با همه یلداییش باز بی دوومه...

ترانه : شبهای گلوبندک  از رسول نجفیان

 

/ 2 نظر / 5 بازدید

خب من یه پیشنهاد دارم براتون! اینکه به دوستی اسمس بزنید که انگیزه بده به شما. که همش انرژی مثبت باشه. مطمئن باشید رفت و آمد با آدمای شاد و پر انگیزه شادی رو به شما هم منتقل می کنه. می دونی تمام غم و غصه ها و بی انگیز ه گی های ما آدما به خاطر افکاریه که توی سرمون داریم. به قول یه بنده خدایی چرا یه قصه ی غم انگیز می سازی توی ذهنت که آخرش مجبور بشی گریه کنی؟! سعی کن قصه های توی ذهنت رو همیشه شاد تموم کنی، اووووووووووووووو انقده وقت داری واسه غصه خوردن :) الانه که جوونی وقته شاد بودنه مادر جون ( بس که مث این ننه بزرگا حرف می زنم :دی )

رها راد

امشب به قصه ی دل من گوش میکنی .... فردامرا چو قصه فراموش می کنی.... این در همیشه در صدف روزگار نیست .... می گویمت ولی تو کجا گوش می کنی .... گر گوش می کنی سخنی خوش بگویمت ... جام جهان ز خون دل عاشقان پر است ... حرمت نگاه دار اگرش نوش میکنی ....