سپندارمذگان روز عشق آریا یی

بیاید  سپندارمذگان رو جشن بگیریم و نه یه رسم انیرانی( غیر ایرانی).  ما اصیل و پاک

هستیم و دارای فرهنگ و تمدن  بزرگ خودمون. این آیین ها و جشن ها  سر این نیست

که ما مخالف پیشرفت و صنعتی شدن هستم نشان دهنده اینکه ما  برای خودمون و

فرهنگ خودمون ارزش قائل هستیم

 

سپندارمذگان

در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول «روز اهورامزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌‌پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌‌شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌‌گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می‌‌گرفتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می‌‌گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می‌‌گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلاً جهان‌بینی ایرانیان باستان است.ایکاش با درس گرفتن از گذشتگان ما هم کمی شادمانی را به هر بهانه ای که شده به زندگی خود راه دهیم و شاد زندگی کنیم و شاد زیستن را بیاموزیم. به امید آن روز.

/ 5 نظر / 5 بازدید
رضا

سلام آره باهات موافقم میدونم منو یادت رفته بیا بعد مدتها به روزم و منتظر اومدنت[قلب][ماچ][خداحافظ]

رضا م

سلام ... راستش تو شك و ترديد بودم براي ثبت نام ! ولي پيش بينت درست از اب در اومد ! امروز رفتم و مثلا ثبت نام كردم اما ...يه امايي داره كه نگو ..! واقعا وضعيت افتضاحي اون جا ...همه چيزش به همه چيزش مياد ! بايد يه چند تا عكس بگيرم و بذارم تو وبم تا ببيني من چي مي گم ...و چي مي كشم ..ولي در حال حاضر بهتر از سربازيه ! ..... در ضمن وقتي اين جور مطالب رو تو وبت مي بينم بهت اميدوار ميشم ! پس تو هم به گذشته پر افتخار ما معتقدي ! و همه چيز رو از ديد اسلام ناب محمدي نگاه نمي كني ! كه قبل از اسلام ما تو دوران جهالت بوديم و بعد از اين كه به نور اسلام منور شديم ادم شديم !!! اين خيلي خوبه ...[ماچ]

رضا

سلام ممنون که اومدی منم از این که دوباره اومدم بینتون خوشحالم[قلب] دلم براتون یه ذره شده بود[ماچ]

رضا

سلام داداش گلم به روزم زود بیا[قلب]