روزهای تنهایی حمیدرضا

درباره پیامبر و خاندان او
نویسنده : حمیدرضا - ساعت ٧:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/۱٧
 

الْحَمْدُ لِلّهِ النّاشِرِ فِى الْخَلْقِ فَضْلَهُ، وَالْباسِطِ فیهِمْ بِالْجُودِ یَدَهُ،
حمد خدایى را که فضلش را در میان خلق منتشر نمود، و دست جودش را در میان ایشان گشود،
نَحْمَدُهُ فى جَمیع  ِ اُمُورِهِ، وَ نَسْتَعینُهُ عَلى رِعایَةِ حُقُوقِهِ. وَ نَشْهَدُ
در همه امورش او را سپاس مى گوییم، و براى اداى حقوقش از او یارى مى طلبیم. و گواهى مى دهیم
اَنْ لا اِلهَ غَیْرُهُ، وَ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، اَرْسَلَهُ بِاَمْرِهِ صادِعاً،
که جز او معبودى نیست، و محمّد صلّى اللّه علیه وآله بنده و فرستاده اوست، اورا براى اظهار امر و فرمان،
وَ بِذِکْرِهِ ناطِقاً، فَاَدّى اَمیناً، وَ مَضى رَشیداً،
و متذکر شدن وجود مقدسش بین مردم فرستاد، او هم رسالت را به امانت ادا کرد، و بر اساس رشد از دنیا گذشت
وَ خَلَّفَ فینا رایَةَ الْحَقِّ، مَنْ تَقَدَّمَها مَرَقَ، وَ مَنْ تَخَلَّفَ
و بیرق حق را در میان ما گذاشت، کسى که از این بیرق پیشى گرفت از دین خارج شد، و هر که از آن عقب ماند
عَنْها زَهَقَ، وَ مَنْ لَزِمَها لَحِقَ. دَلیلُها مَکیثُ الْکَلامِ،
هلاک گشت، وهرکه ملتزم آن شد به حق پیوست. راهنماى این پرچم(که وصى رسول است) بادرنگ سخن مى گوید
بَطىءُ الْقِیامِ، سَریعٌ اِذا قامَ. فَاِذا اَنْتُمْ اَلَنْتُمْ لَهُ رِقابَکُمْ،
و با بردبارى قیام مى نماید، ولى به وقت قیام شتاب مىورزد. و چون شما در برابر اطاعت او سر تسلیم فرود آرید،
وَ اَشَرْتُمْ اِلَیْهِ بِاَصابِعِکُمْ جاءَهُ الْمَوْتُ فَذَهَبَ بِهِ، فَلَبِثْتُمْ
و (براى تعظیم او) با انگشتان به وى اشاره نمایید مرگش فرا رسد و او را به جهان بعد ببرد، و پس از او

بَعْدَهُ ماشاءَاللّهُ، حَتّى یُطْلِعَ اللّهُ لَکُمْ مَنْ یَجْمَعُکُمْ
تا وقتى که خدا بخواهد در دنیا درنگ مى کنید، سپس خداوند کسى را ظاهر مى کند که شما را جمع کرده
وَ یَضُمُّ نَشْرَکُمْ. فَلاتَطْمَعُوا فى غَیْرِ مُقْبِل، وَلاتَیْأَسُوا مِنْ
و پراکندگى شما را به هم پیوند دهد. پس اکنون به آن نیامده طمع نورزید، و نسبت به آن که از آن کناره گرفته
مُدْبِر. فَاِنَّ الْمُدْبِرَ عَسى اَنْ تَزِلَّ بِهِ اِحْدى قائِمَتَیْهِ وَ تَثْبُتَ الاُْخْرى،
ناامید مباشید. زیرا ممکن است یک پایش بلغزد و پاى دیگرش استوار بماند ولى بالاخره
وَ تَرْجِعا حَتّى تَثْبُتا جَمیعاً.
روزى هر دو قدمش استوار مى گردد.
اَلا اِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّد صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ کَمَثَل نُجُومِ السَّماءِ
آگاه باشید که آل محمّد صلّى اللّه علیه وآله همانند ستارگان آسمانند
اِذا خَوى نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ. فَکَاَنَّکُمْ قَدْ تَکامَلَتْ مِنَ اللّهِ فیکُمُ
که هرگاه ستاره اى از آنان غروب کند ستاره دیگرى آشکار شود. گویى مشاهده مى کنم نعمت هاى خدا (در زمان
الصَّنائِعُ، وَ اَراکُمْ ما کُنْتُمْ تَأْمُلُونَ.
ظهور قائم) نسبت به شما کامل شده، و شما را به آنچه آرزو مى کردید رسانده است.
نهج البلاغه خطبه 99

منبع