دارم فکر میکنم که این ننگ هستش  که در این زمانه  زیست... دلم می خواد به این

فست فودی که  همشهری جوان تبلیغش رو میزنه کمک بکنم.( برنامه جهانی غذا)

...زندگی برای یه عالمه آدم توی این دنیا  بزرگ اونقدر سخته  که انگار دنیا  براشون

فقط  همون جای کوچیکه  که زندگی می کنند . انگار هیچ چیزی نیست و به جز

فراموش شدن از یاد ها  سهم دیگه از این دنیا ندارند.  نمیدونم درباره اینکه هر ثانیه

یه بچه  به خاطر کمبود  و نبود غذا و دارو  در جهان  میمیره  شنیدید  یا نه؟ یا درباره

گرم شدن  زمین و  بلایایی که ایجاد کرده و می کنه.  درباره این که ما چقدر فراموش

کار شدیم و  چقدر حتی به فکر همسایه  هامون نیستیم اینکه گرسنه هستند یا

نیستند . حرفهای پیامبر رو هم فراموش کردیم چهل تا  خونه اون تر  نه، حتی از  خونه

کناری مون هم خبری نداریم . انگار فقط محصور در  خونه  هامون   شدیم  و بس.

نه دنیایی و نه شهری... خیلی راحت میشه فراموش کرد . هر چی درد بیشتر  راه

برای فراموشی  آسون تر...

....

....

بین دانستن
و ندانستن
تا جهان باقی ست مرزی هست
همچنان بوده ست
تا جهان بوده ست

 مهدی اخوان ثالث