وقتی   یاد کسی می افتی که  با تمام وجود دوستش داری و   از بچگی  با یاد  و خاطره

اون   بزرگ شدی و زندگی کردی و برات الگو  بوده  و  بعد  ببینی که نتونستی  کاری

بکنی و نتونستی  حتی قدمی  برای کمکش برداری  با اینکه صد ها سال  از  کشته

شدنش گذشته  باشه  اما ناراحت باشی که نتونستی در راه  و هدفش یاری بکنی و

قدمی برداری و به درخواست اون لبیک بگی  چیزی جز اندوه و ماتم نمی تونه در وجودت

ایجاد بشه...

...بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَیْکُمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِیاَّئِهِم

بیزارى جویم بسوى خدا و بسوى شما از ایشان و از پیروان و دنبال روندگانشان و دوستانشان


یا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ اِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ

اى اباعبداللّه من تسلیمم و در صلحم با کسى که با شما در صلح است و در جنگم با هر کس

که با شما در جنگ است تا روز قیامت...

تو  این کلمات رو می خونی و فکر می کنی  واقعا   خودت الان  از اونها  نیستی تو که نتونستی

یه پیرو و تابع  واقعی برای  الگوت باشی. تو که توی زندگیت  هزاران  کار بد و ظلم های کوچیک

و بزرگ رو کردی...

تو  دعا  می کنی و درخواست می کنی که جز  انتقام گیرندگان و  خونخواهان   کسی که

دوستش داری و  فکر می کنی پیروش هستی  باشی ...

...فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَکَ 

مى خواهم از آن خدائى که گرامى داشت مقام تو را


وَ اَکْرَمَنى بِکَ اَنْ یَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِکَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ

عَلَیْهِ و َآلِهِ

و گرامى داشت مرا بخاطر تو که روزیم گرداند خونخواهى تو را در رکاب آن امام یارى شده از

خاندان محمد صلى اللّه علیه و آله...

اما نمیدونی  واقعا  تو اونقدر  آماده هستی  یا فقط  لفظی و کلامی هستش که در  زبانت

جاری  هست . تو  نمی دونی آماده هستی یا نه !... و این  دردناک هستش ...  دردناک

هستش که آماده  اون لحظه  نباشی  و  نتونی و رد بشی ... دردناک و وحشتناک  هستش...

...

اما باز نباید  نا امید باشی  یا حداقل به  این امید  باشی...

...فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِکُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِیاَّئِکُمْ وَ رَزَقَنِى الْبَراَّئَةَ مِنْ اَعْداَّئِکُمْ

و درخواست کنم از خدائى که مرا گرامى داشت بوسیله معرفت شما و معرفت دوستانتان و

روزیم کند بیزارى جستن از دشمنانتان را


اَنْ یَجْعَلَنى مَعَکُمْ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ وَاَنْ یُثَبِّتَ لى عِنْدَآُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْیا وَ

الاْخِرَةِ

به اینکه قرار دهد مرا با شما در دنیا و آخرت و پابرجا دارد براى من در پیش شما گام راست و

درستى (و ثبات قدمى ) در دنیا و آخرت


وَ اَسْئَلُهُ اَنْ یُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ اَنْ یَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَ اِمامٍ

هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ [بِالْحَقِّ] مِنْکُمْ

و از او خواهم که برساند مرا به مقام پسندیده شما در پیش خدا و روزیم کند خونخواهى شما را

با امام راهنماى آشکار گویاى [به حق] که از شما (خاندان ) است

....

پی نوشت: یه بار دیگه  الان زیارت  عاشورا رو بخونید