امروز عدالت  را به خاک سپردن...

دیروز آخرین روز زندگانی عدالت مجسم در زمین بود...

امروز دوستاران ظلم و بی عدالتی شادند زیرا  دیگر علی (ع) نیست که با عدل

و دادی که در میان مردم اجرا می کرد خار چشم و مانع بی عدالتی آنها باشد...

امروز محبوبترین و بهترین انسان روی زمین بدست شقی ترین انسانها به معبود خود می رسد

انگار همین دیروز بود در خانه خدا کعبه بدنیا امد فضلیتی که هیچ انسان دیگر  بدان نائل نشد

 و الان در محراب مسجد هنگام نماز  به سوی خدای خویش باز می گررد...

راست گفت علی (ع) هنگامی که ان ضربت شمشیر  را از معلونترین افراد  بشر خورد

:(به خدای کعبه که رستگار شدم)

آری او رستگار شد و به خدای خویش رسید اما ما...

الان ما نباید در شهادت او گریه کنم برای او . باید گریه کنیم بر حال خودمان که دیگر علی (ع)

آن یگانه مرد حق و عدالت که حق با علی بود و علی با حق   .که قرآن ناطق بود و

باب علم... دیگر بین ما نیست وگرنه چه جای گریه کردن بر کسی که رستگار شد

و معبود خود رسید... گریه کنید و بر سرها بزنید به حال خودمان به بی عدالتی

و حق خوری ها و بدی های خودمان...