تو تنها رويا و ارزوی هستی که برام مونده همه رويا هام  با روبرو شدن با واقعيتهای تلخ

زندگی از بين رفته فقط   رويای با تو بودن ارزو اينکه تو پيشم باشی برام مونده می دونم

که اين  ارزو هم هيچ وقت به واقعيت نمی پيونده اما باز هم اميد دارم که  به اين ارزوم

برسم اگه اين ارزو رو هم از دست بدم ديگه من فقط يه مرده  هستم که ادای زنده

بودن رو در مياره...

دوستت دارم دوستت دارم  کاش تو  هم من رو دوست داشتی و می خواستی...

 دوری از تو بدترين رنج  و عذابه برای من اما من  رنج دوری تو رو با فکر کردن به تو يه

خورده کم می کنم . می دونی من هميشه به ياد تو هستم حتا اگه تو نباشی که

نيستی...


يه چيزی به قول يکی از دوستان پی نوشت: اين نوشته ها مربوط به کسی نيست

که  اينجا سر می زنه هيچ کس چون من تا بحال با هيچ کدومم از اين دوستان خوبم

تو ی اينجا نه ديدمشون نه حرف زدم.

۲-من دوست وفادار و با  معرفت هم نيستم  زياد . در ضمن من  دادشی کسی هم

نيستم من اگه قابل بدونيد  فقط يه دوست  هستم که که هيچ وقت به جز اينجا شما

رو نديده و نمی شناسه فقط به قولی يکی از کسای که اينجا سر می زنه يه دوست

وبلاگی هستم ...